برنامه نویس ها چرا از فریم ورک های سنگین خسته شده ان؟

۱. خستگی از «پیچیدگی مصنوعی»

یکی از مهم‌ترین دلایل نارضایتی توسعه‌دهنده‌ها در ۲۰۲۶، پیچیدگی غیرضروری است.
قبلاً:
HTML + CSS + JS کافی بود.
بعد:
jQuery آمد.
بعد:
SPAها آمدند.
بعد:
React + Redux + Webpack + Babel + SSR + RSC + Edge Runtime + Streaming + Hydration…
و حالا بسیاری از برنامه‌نویس‌ها می‌پرسند:
آیا واقعاً لازم است برای یک فرم لاگین این همه معماری داشته باشیم؟
این پدیده با نام Frontend Fatigue شناخته می‌شود. 

۲. اکوسیستم جاوااسکریپت بیش از حد شلوغ شده

در سال ۲۰۲۶، مشکل فقط خود فریم‌ورک نیست؛ مشکل «اکوسیستم» است.
امروزه یک پروژه ساده ممکن است شامل این‌ها باشد:
TypeScript
ESLint
Prettier
Vite
Bun
pnpm
Tailwind
React Server Components
TurboPack
Vitest
Docker
CI/CD Pipelines
و هرکدام:
نسخه متفاوت دارند
breaking change دارند
dependency conflict دارند
نتیجه؟
توسعه‌دهنده بیشتر وقتش را صرف:
fixing build
تنظیم config
debugging tooling
upgrade package
می‌کند تا نوشتن کد واقعی.

۳. Dependency Hell 

یکی از بحران‌های قدیمی اکوسیستم JavaScript هنوز ادامه دارد: وابستگی‌های زنجیره‌ای
گاهی یک پروژه ساده:
هزاران package
ده‌ها MB dependency
صدها transitive dependency دارد.
تحقیقات دانشگاهی نشان داده dependencyهای کوچک (micro-packages) می‌توانند کل اکوسیستم را شکننده کنند. 
یعنی:
یک package حذف شود
یا license تغییر کند
یا maintainer پروژه را رها کند
کل build پروژه می‌تواند نابود شود.
این موضوع برای شرکت‌ها به یک ریسک واقعی تبدیل شده است.